Waarom ik minder goed voor mezelf wil zorgen

Te veel eten – slecht voor je
Te weinig eten – slecht voor je
Te veel bewegen – slecht voor je
Te weinig bewegen – slecht voor je
Te veel slapen – slecht voor je
Te weinig slapen – slecht voor je
Overmatig gericht zijn op je eigen geluk – slecht voor je
Amper gericht zijn op je eigen geluk – slecht voor je

En stress hier vooral niet te erg over, want ook stressen is slecht voor je.

Goed, goeder, goedst
Ik zag laatst een meme met dezelfde strekking en vond het op zich wel grappig. Op zich ja, want mijn perfectionistische kant kromp ineen. ‘Doe ik het dan nooit goed?’ En: ‘Hoe kan ik een juiste balans vinden hierin?’ waren twee vragen die piepte in mijn hoofd.

Hetzelfde gebeurde tijdens mijn zelf-georganiseerde stilte-retraite. Ik wilde goed voor mezelf zorgen dus ik had aan alles gedacht: genoeg gezond eten, een yogamatje, voldoende meditaties op mijn Ipad (mijn mobiel stond uit), warme kleding en sloffen, een boek met werkboek over emoties voelen en 5 kladblokken voor het geval dat ik in één week klaar zou zijn met blogs schrijven voor heel 2023 (ik overdrijf graag).

Al bij de derde dag begon het me tegen te staan. Ik wilde mijn yogamatje niet meer op en raakte geïrriteerd van de innerlijke dialoog die ik met mezelf aan het voeren was over ‘een goede’ of ‘ de juiste’ manier om deze stilte-retraite in te vullen.

Beter voor mezelf zorgen
Het moeilijke van perfectionisme, is dat zij zich kan huizen in op het eerste gezicht ‘goede’ activiteiten als: gezond eten, genoeg bewegen, yoga en meditatie. Vrienden zullen je niet zo snel op andere gedachten proberen te brengen, maar als je niet uitkijkt zijn het sluipmoordenaars voor de perfectionist. Ineens zijn er taken die kunnen worden ‘afgevinkt’. Alsof je dan nog weer een beetje beter voor jezelf kan zorgen dan je al deed.

Alsof je nu niet al goed genoeg bent.

Want dat is de crux. Het moet goed, beter, best.

Perfectionisme ontleed
De meditatie, de yogasessie of het gezond eten zijn dan geen activiteiten meer die zichzelf dienen (een lekker appeltje voor de dorst, een fijne yogasessie terug het lichaam in of even tijd voor jezelf nemen tijdens een meditatiemomentje), maar zij gaan een hoger doel dienen buiten zichzelf (‘Ik moet beter voor mezelf zorgen en dat doe ik door deze lijst af te werken’).

Je trekt het plezier uit de activiteit en vormt het om tot een afvinktaak en dus tot een prestatie.

Als het lichaam nee zegt
En wat doet mijn lichaam als het moet presteren? Het laat weten dat het niet meer meedoet. Game over.

Ik besloot eerlijk naar mezelf te zijn en kon mijn verwachtingen (lees er hier meer over) bijstellen en sommige helemaal laten varen. Ik herinnerde mezelf eraan dat mijn perfectionistische deel slechts een deeltje van mij behelst en deze de neiging heeft om alles loodzwaar te maken en serieus te nemen.

Om mijn andere modi wakker te maken, schreef ik dit blog over leermomenten tijdens mijn stilte-retraite met een knipoog. Want lol hebben met jezelf: dat is ZEKER NIET slecht voor je😉