‘Ben ik mooi?’ vraag ik aan mijn oppaskind van 3

Mijn haar is dof en krult niet mooi. Ik zie vage contouren van mijn gezicht. Door die vaagheid heen vallen de wallen op en de onrust die mijn poriën al jaren niet hebben verlaten. Ik vraag me af of Thijs al enig idee heeft van mooie mensen en minder mooie mensen. Of dat hij met zijn drie jaar die scheiding nog niet kan aanbrengen.


Read More

Waarom Facebook geen dagboek is

Wat stelt een ervaring voor zonder overdenking? Zonder verwerking? Zonder reflectie? Facebook kan wel degelijk een enkele functie van een dagboek vervullen (bijvoorbeeld het geheugensteuntje) maar daar houdt het dan ook op. Een dagboek spiegelt. Je zult merken dat je jezelf anders en beter leert kennen omdat je situaties nog een keer zult moeten overzien als je ze opschrijft. Gevoelens krijgen woorden.


Read More

Jaloers en gefrustreerd! Ik benijd hen die leven voor zichzelf

Soms benijd ik hen die mogen leven voor hun eigen gewin. Voor het mooie huis en de dure auto waar ze hard voor werken. Ik benijd hen die niet hoeven na te denken over dingen die buiten hun eigen leefwereld vallen, waarbij de tijd ze vanzelfsprekend meeneemt richting een onontkoombare dood.


Read More

Geniet jij wel genoeg? Misschien moet je iets meer genieten! Geniet ervan!

Dat we plezier als iets goeds zijn gaan beschouwen en pijn liever vermijden, is het gevolg van het verlies van religiositeit. Er is geen paradijs na onze dood, het paradijs is hier, nu! We zijn zelf onze God geworden. We moeten continu het gevoel hebben dat we leven en genieten. Maar zorgt het extreme verlangen naar het 'moeten' genieten niet juist voor ellende en depressie?


Read More

Proviand mee, schaatsen aan en het natuurijs op!

De lucht is blauwer dan ik in weken heb gezien en ik mag dan wel, in tegenstelling tot mijn familie, niet met iedereen een praatje willen maken, ik geniet op mijn eigen manier van de stellen die wandelen over het ijs, de professionele schaatsers en de ijshockeyers die met puck en sticks een partijtje spelen op natuurijs.


Read More

Afgestudeerd bij Centrum Kinderfilosofie Nederland

Ik ben afgestudeerd aan de Hogeschool voor Toegepaste Filosofie. Mijn onderzoek ging over het concept kinderfilosoof. Er bleek een praktijk te zijn waarbinnen impliciet kaders waren vormgegeven en tegelijkertijd waren er grote lijnen die uit de literatuur naar boven konden worden gehaald. Uiteindelijk heb ik een conceptueel kader kunnen creëren waarbij in mijn literatuuronderzoek een aantal kernbegrippen meer helderheid krijgen en deze in mijn praktijkgericht onderzoek worden gekoppeld aan de verwachtingen van het CKN.


Read More

Afgestudeerd Toegepast Filosoof: Bo Kok op Boïsme

Mijn laatste dag als student Toegepaste Filosofie

Tijdens een van mijn vele wandelingen dacht ik aan het woord ‘later’. Ik besloot later niet nodig te hebben. Want zelfs als later verschijnt in het moment, zullen we haar niet meer herkennen. Later zal zich ieder moment aanpassen en vervormen. Ze zal ons doen verlangen naar een toekomst die wellicht nooit komt. Net als nostalgie ons kan doen verlangen naar een verleden dat er misschien wel nooit is geweest.


Read More

Filosofisch interview met Barry Mahoney over Filosofieonderwijs in het vmbo, meningsvorming, filosofie, toegepaste filosofie, burgerschap, maatschappijleer

Interview Barry Mahoney “Alleen maar zeggen ‘dit vind ik’, is nooit genoeg”

Barry Mahoney, lerarenopleider op de HVA, pleit voor filosofieonderwijs in het vmbo. Op dit moment wordt het vak filosofie alleen aangeboden op de havo en het vwo. Er heerst het stigma dat filosofie alleen voor denkers, geleerden of intellectuelen interessant is. Wat zou filosofie vmbo’ers kunnen bieden?

In dit interview, gepubliceerd in het tijdschrift Phronèsis, ga ik in gesprek met lerarenopleider Maatschappijleer Barry Mahoney die zich afvraagt waarom de nadruk in het onderwijs vooral op leren ligt en niet op denken. En hoe meningsvorming eigenlijk werkt. Zeggen 'dat vind ik' is namelijk nooit genoeg.


Read More

Niks gaat boven de liefde van een grootouder voor zijn of haar kleinkind

We gaan aan tafel zitten en mijn oma schept de krieltjes op mijn bord. Dan schuift ze voorzichtig de zalm ernaast. In een opwelling vertel ik haar hoeveel ik van haar houd. Ze antwoordt: ‘Ik hou veel meer van jou en ik kan dat weten’. ‘Onzin’, vertel ik haar. Misschien barst ik wel van de liefde en heb jij dat gevoel nog nooit gekend.’ ‘Niks gaat boven de liefde van een grootouder voor zijn of haar kleinkind,’ zegt ze met volle mond.


Read More

Wat voor type reiziger ben jij? Reis je meer met gevoel of met je verstand?

Reizen we om onszelf te vinden, als puur vermaak of willen we er ook echt iets van leren? Is reizen eigenlijk een zoektocht naar je ware zelf of heeft het vooral als doel kennis te vergaren? Wat voor type reiziger ben jij? Meer een romantische reiziger of toch meer een verlichtingsreiziger?


Read More

Herinneringen – wat geef je ze mee?

Als opa of oma weet je hoe belangrijk de herinnering is. En ook de herinneringen die ontstaan bij je kleinkinderen. Niet naar het verleden willen kijken, is ontkennen dat je als mens gevormd en gemaakt bent door de tijd waarin je hebt geleefd. Hoe mooi zou het zijn om herinneringen mee te kunnen geven aan dat prachtige wondertje dat nu om een koekje vraagt?


Read More

Kinderen leren volwassenen kijken, niet andersom

Als volwassenen zitten we al vast in een doos, een kader van waaruit we moeten denken. En natuurlijk, die doos kan enorm groot zijn, maar uit die doos stappen kunnen we nooit meer. Het is ons referentiekader; het zijn onze herinneringen, gedachten, denkpatronen. Kinderen hebben deze doos nog niet. Vandaar dat kinderen volwassenen kunnen leren kijken, en niet andersom.


Read More